وقتی دونفرباهم روبرو می شوند در درجه اول بی اختیار و بدون قصد و غرضی قیافه و شكل و ظاهر اندام یكدیگرراازنظر می گذرانند وبه اصطلاح وراندازمی كنندو ممكن است سر تاپای وجودیكی مورد دقت دیگری قرارگیرد وبالعكس، ازكلاه تا كفش فرددیگرتوجه طرف مقابل را به خود جلب كند.

می گذرانند وبه اصطلاح وراندازمی كنندو ممكن است سر تاپای وجودیكی مورد دقت دیگری قرارگیرد وبالعكس، ازكلاه تا كفش فرددیگرتوجه طرف مقابل را به خود جلب كند. این نكته می رساندكه طرزلباس پوشیدن ونوع آن وبه طوركلی سر و وضع و ظاهر وجود اشخاص، وقتی كه مقابل هم قرار می گیرند طبعا نمی تواند از نظر پنهان بماند.بارها برای همه اتفاق افتاده است كه وقتی كسی با دوست یا آشنایی روبه رو و هم صحبت می شود، اگر یكی روی لباس دیگری مویی یا ریزه برگی یا اثر گرد و خاكی ملاحظه كند دستی به آن می كشد تا اثرآن چیز را از لباس طرف صحبت از بین ببرد و آن را پاك كند. بدون این كه كلمه ای بر زبان بیاورد یا اگر نخهای دگمه ای سست شده و در شرف افتادن باشد به ملایمت اشاره و طرف را مطلع می كند. منظور از ذكر این نكته های كوچك و به ظاهر بی اهمیّت این است كه مردم به وضع ظاهر یكدیگر بی توجه نیستند.البته، غرض این نیست كه انسانی تمام وقت خودرا صرف آرایش و پیرایش وصرف هزینه گزاف برای خوب جلوه دادن وجود خود بنماید، بلكه مراد این است كه مرتب بودن و تمیز بودن و آراستگی ظاهر ولو با كفش ولباس ارزان قیمت برازنده یك انسان مفید و در خور شأن اوست. ارزش و حیثیت یك هتل نیزهمان گونه كه به وضع ظاهر و نمای ساختمان آن و طرز برخورد اولیه كاركنان با مسافربستگی دارد، به همان نسبت با نوع لباس پوشش و وضع ظاهری كاركنان ارتباط دارد

بنابراین، باید سعی شود كه كاركنان هتل لباس مرتب و ظاهری آراسته و خوشایند داشته باشند. زیرا در انظار مسافران و میهمانان، وضع ظاهر و طرز لباس پوشیدن و تمیز و مرتب بودن پرسنل، بیشتر جلب توجه می كند و حتی در روحیه خود كاركنان هتل نیز مؤثر است و سعی می كنند همواره خود را فعّال و جدّی و كوشا و آماده خدمت نشان دهند. در اینجا مسأله نوع و شکل و رنگ لباس پرسنل هتل مطرح می شود تا به آن طریق وجه تمایزی بین مسافران و پرسنل وجود داشته باشد، یعنی مأموران و خدمهٔ هتل با داشتن لباس یک دست مخصوص، مشخص و شناخته شوند.درهرهتل به نسبت درجه، كوچك و بزرگی وبنا به سلیقه مدیر هتل یا رئیس خانه دای و یا بنا به رسم وسلیقه شهر وكشور، اونیفرم مخصوصی برای كاركنان هتل تهیه می شود. البته هیچ گاه لباس كاركنان هتلها شبیه به هم نیست، حتی هتلهای طراز اول یك كشور هم لباس كاركنا ن خود را نظیر هم و متحدالشكل تهیه نمی كنند و دو هتل لوكس را دریك شهر سراغ نداریم كه لباس كاركنان آن یكی باشد و فقط لباس مقسم یا كاركنان آشپزخانه و یا دربان هتل شبیه بهم است. البته، به نسبت سلیقه مسؤولان هتل لباس همانها هم اندكی باهم فرق دارد. به طور مثال ممكن است دربان یك هتل رنگ لباسش سرمه ای و رنگ لباس دربان هتل دیگر آبی باشد و مدل كت آنها نیز با هم فرق كند.ممكن است كلاه مقسم یا كاركنان آشپزخانه یك هتل خیلی بلند و پرچین باشد و كلاه كاركنان آشپزخانه و مقسم هتل دیگركوتاه و ساده تر. البته، معمولاً از كلاه بلند و سفید استفاده می كنند.برای انتخاب لباس و كلاه كاركنان هتل بدیهی است كه مسؤولان هتلها می توانند به سلیقه خود تغییراتی درآن بدهند ویا مدل و رنگ آن را به میل خود انتخاب نمایند. توضیح این نكته بی مورد نیست كه معمولا برای لباس شف آشپزخانه و مقسم از رنگ سفید استفاده می شود.

با تمام نكاتی كه ذكرآن گذشت، علاوه بر ذوق و سلیقه مدیران و مسؤولان هتل و رنگ و شکلهای رایج و مرسوم و متداول ، لباس كاركنان هتل باید مشخصات كلی زیر را داشته باشد:

０.   شیك باشد؛

１.   ۲. تمیز باشد؛

２.   ۳. راحت باشد؛

３.   ۴. مرتب باشد؛

４.   ۵. پارچه آن از جنسی انتخاب شود كه با دوام باشد؛

５.   ۶. رنگ پارچه ثابت باشد:

６.   ۷. جنس لباس طوری باشدكه شستشوی آن به آسانی انجام شود؛

７.   ۸. به مناسبت فصل، نوع پارچه نازك یا ضخیم باشد؛

８.   ۹. رنگ پارچه لباسها شاد و روشن باشد؛

９.   ۱۰. برای هر یك از كاركنان هتل باید چند دست اونیفرم تهیه شود تا موقع شستشو بدون اونیفرم نباشند؛

１０.                   كفشهای كاركنان از نوع بی صدا انتخاب شود تا در موقع راه رفتن سرو صدا ایجاد نكند.

１１.                   لازم به توضیح است كه كت و شلوار گارسنها باید بدون جیب باشد تا چیزهای زیاد پر نكنند. البته، از نظر ظاهر جیب دار دیده می شود ولی سر جیبها دوخته شده است و نمای جیب معلوم می شود. فقط پشت شلوار گارسنها یك جیب و یك جیب كوچك ساعتی هم برای گذاشتن بطری بازكن و در بغل كت هم یك جیب كوچك به اندازه قرار گرفتن یك خودكار دوخته می شود.

نویسنده : اصغر ژیان دربندی