ويژگى‌هاى تکنيکى مرحلهٔ رانش

شروع شتاب‌گيرى و آماده شدن براى اولين گام سريع   

ـ در حالى‌که هر دو پا بر صفحه‌هاى تخته شروع فشار وارد مى‌آورند، قسمت پشت ورزشکار بايد کشيده باشد و بالاتنهٔ او به طرف بالا بيايد.

ـ دست‌ها همزمان از زمين جدا شده، در وضعيت دست و پاى مخالف حرکت مى‌کنند       

ـ پاى عقب با شدّت بيشتر در زمانى کوتاه و پاى جلو با شدت کمتر و در زمانى طولانى‌تر به صفحه‌هاى تخته شروع فشار وارد مى‌کنند.           

ـ پاى عقب در حالى‌که بدن به‌طرف جلو متمايل است به‌سرعت به‌طرف جلو رانده شود.     

ـ در تکميل عمل رانش مفاصل زانو و لگن را باز کنيد.    

ويژگى‌هاى تکنيکى مرحله شتاب‌گيرى

افزايش سرعت و ايجاد وضعيّتى براى ورود به‌ سرعت کامل         

ـ پاى جلو را براى برداشتن اوّلين گام سريع طورى برداريد که سينهٔ پا روى زمين قرار بگيرد.        

ـ وضعيّت بدن را در حالى‌که بدن به‌طرف جلو متمايل است و هنوز باز نشده حفظ کنيد.     

ـ ساق پا در وضعيّت کشيده و موازى با زمين قرار گيرد.   

ـ طول و تواتر گام را از يک گام به گام بعدى افزايش دهيد.        

ـ بالاتنه را به آهستگى پس از طى ۳۰ ـ ۲۰ متر راست کنيد.

تکنيک شروع نشسته (۳)

مراحل آموزش شروعِ نشسته

    شروع از وضعيّت‌هاى مختلف

ـ مى‌تواند به‌طور انفرادى يا دو نفره يا گروهى انجام شود.

ـ يک‌نفر ديگرى را تعقيب کند  

هدف:

توسعهٔ عکس‌العمل و شتاب‌گيرى از وضعيّت سکون    

عکس‌العمل از شروع ايستاده

ـ شروع ايستاده از خط   

ـ استفاده از علامت‌هاى شروع مختلف مانند، صدا، نور، لمس و غيره.       

هدف:

توسعهٔ عکس‌العمل و تمرکز :

شروع ایستاده

ـ شروع (استارت) با انتقال وزن بدن به جلو بدون دستور (۱)         

ـ شروع ايستاده در وضعيّتى که بدن به طرف جلو خم شده است (۲)         

ـ شروع ايستاده در حالى‌که دست‌ها با زمين در تماس هستند (۳)   

هدف:

توسعهٔ شتاب‌گيرى در حالى‌که بدن ابتدا به‌طرف جلو متمايل و سپس تنه راست مى‌شود.  

وضعيّت ”به‌جاى خود“

کاشتن و تنظيم صفحه‌هاى تخته شروع (Start Block)

ـ شرح و نمايش وضعيّت ”به‌جاى خود“  

ـ تصحيح اين وضعيت به‌وسيلهٔ مربى يا همبازى

هدف:

آشنا کردن وضعيّت ”به‌جاى خود“          

وضعيّت ”حاضر“

ـ شرح و نمايش وضعيّت ”حاضر“          

ـ تکرار تمرين وضعيت ”به‌جاى خود“ و ”حاضر“ و تعويض مکرر اين وضعيت‌ها بدون شروع.        

ـ تصحيح وضعيت ”حاضر“ به‌وسيلهٔ مربى يا همبازى.     

هدف:

آشنا کردن وضعيّت ”حاضر“      

اجراء کامل تکنيک

ـ انجام شروعِ نشسته و شتاب‌گيرى به مسافت ۱۰ تا ۳۰ متر بدون دستور و با دستور

ـ انجام شروع نشسته با رعايت مدت زمان‌هاى مختلف بين ”حاضر“ و صداى طپانچه به‌صورت انفرادى و دو نفره در خطوط مختلف و خطوط مستقيم و قوسي.          

هدف:

ارتباط دادن و الحاق مراحل مختلف براى تکميل کردن کل مهارت شروع.

تکنيک شروع ايستاده

ويژگى‌هاى تکنيکى شروع ايستاده

توسعهٔ تکنيک شروع مؤثر مطابق با قوانين       

ـ پاى راست در پشت خط و پاى چپ با فاصله‌اى در حدود عرض شانه پشت آن قرار گيرد.            

ـ وزن بدن روى پاى راست قرار گيرد.    

ـ دست‌ها در وضعيّتى باشد که بلافاصله با حرکت پاها هماهنگ شود.        

ـ بعد از اعلان علامت شروع وزن بدن روى پاى جلو منتقل‌شده دونده در خط مستقيم شتاب بگيرد.            

ـ اين بار جاى پاها را تعريض کرده، همان مراحل را تکرار کنيد و وضعيّت مناسب و قوى را پيدا کنيد. (تصوير بالا)

دوهاى امدادى

- ویژگی‌های تکنیکی دوهای امدادی تعویض ...

- تکنیک غیر دیداری تعویض چوب دردوهای ...

- تکنیک دیداری تعویض چوب در دوهای امدادی ...

- قوانین دوهای امدادی

- تکنیک تعویض چوب امدادی

- مراحل آموزش تعویض چوب در دوهای امدادی

دوهاى امدادى به دو دسته تقسيم مى‌شوند:         

۱. دوهائى که در آنها تعويض چوب امدادى به‌صورت غيرديدارى انجام مى‌شود. معمولاً اين تکنيک تعويض يا مبادله چوب امدادى در رشتهٔ ۱۰۰ × ۴ متر مورد استفاده قرار مى‌گيرد.           

۲. دوهائى که در آنها تعويض چوب امدادى به‌صورت ديدارى انجام مى‌شود. معمولاً اين تکنيک تعويض يا مبادله چوب امدادى در رشته ۴۰۰ ×۴ متر به‌کار مى‌رود.

ويژگى‌هاى تکنيکى دوهاى امدادى تعويض غيرديدارى مراحل کامل

تکنيک مبادله يا تعويض غيرديدارى به سه مرحله تقسيم مى‌شود: آمادگي، شتاب‌گيرى و تعويض (تصوير بالا)        

ـ در مرحله آمادگى دوندهٔ آورنده چوب امدادى با نگهدارى حداکثر سرعت خود را براى مبادله چوب امدادى با دوندهٔ گيرنده آماده مى‌کند و دوندهٔ گيرندهٔ چوب امدادي، در آن مرحله، وضعيّت شروع به‌خود مى‌گيرد.      

ـ در مرحلهٔ شتاب‌گيرى دو دوندهٔ آورنده و گيرندهٔ چوب امدادى بايد سرعت‌هاى خود را طورى تنظيم کنند که بتوانند مبادله را در منطقهٔ مجاز بدون از دست دادن سرعتِ حداکثر انجام دهند.

ـ در مرحلهٔ تعويض، چوب امدادى بايد با استفاده از تکنيک ويژه در کوتاه‌ترين زمان ممکن مبادله شود.

تکنیک غیر دیداری تعویض چوب دردوهای امدادی

- ویژگی‌های تکنیکی تعویض غیردیداری مبادله متناوب

- تعویض غیردیداری ویژگی‌های تکنیکی اندازه‌گیری و علامت‌ها

- ویژگی‌های تکنیکی تعویض غیردیداری مرحلهٔ آمادگی

- ویژگی‌های تکنیکی تعویض غیردیداری مرحله شتاب‌گیری

- ویژگی‌های تکنیکی تعویض غیردیداری مرحلهٔ تعویض

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض غيرديدارى مبادله متناوب

به حداکثر رساندن سرعت چوب (امدادي) در طول ۴۰۰ متر با استفاده از کوتاه‌ترين مسافت‌هاى دويده‌شده.            

ـ اولين دونده چوب امدادى را با دست راست حمل مى‌کند و از طرف داخلى پيست به دومين دونده نزديک مى‌شود. (تعويض داخلى).            

ـ دومين دونده چوب امدادى را با دست چپ دريافت مى‌کند و از طرف خارجى پيست به سومين دونده نزديک مى‌شود. (تعويض خارجى).        

ـ سومين دونده چوب امدادى را با دست راست دريافت مى‌کند و از طرف داخلى پيست به چهارمين دونده نزديک مى‌شود. (تعويض داخلى)           

ـ چهارمين دونده چوب امدادى را با دست چپ دريافت مى‌کند. بسيارى از دونده‌هاى چهارم چوب امدادى را پس از گرفتن با دست چپ به دست راست داده، با سرعت خود را به خط پايان مى‌رسانند. (تصوير بالا)       

 

تعويض غيرديدارى ويژگى‌هاى تکنيکى اندازه‌گيرى و علامت‌ها

تعويض چوب امدادى مطابق با قوانين     

ـ چوب امدادى مى‌بايد در منطقه مجاز ۲۰ متريِ تعويض، مبادله شود.        

ـ دوندهٔ گيرنده چوب امدادى در منطقه ۱۰ مترى شتاب‌گيرى منتظر مى‌شود.      

ـ يک علامت روى زمين در جلوى منطقه شتاب‌گيرى گذاشته مى‌شود تا نشان دهد که چه موقع دونده گيرنده بايد شروع به شتاب‌گيرى نمايد. (تصوير بالا)

تکنیک غیر دیداری تعویض چوب دردوهای امدادی(۲)

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض غيرديدارى مرحلهٔ آمادگى

دوندهٔ آورنده: رسيدن به حداکثر سرعت          

دوندهٔ گيرنده: ايستادن در وضعيت شروع         

ـ دوندهٔ آورنده چوب امدادى با حداکثر سرعت نزديک مى‌شود.          

ـ دوندهٔ گيرنده چوب امدادى وضعيّت شروع به‌خود گرفته.      

به علامتِ گذاشته روى زمين نگاه مى‌کند. در وضعيّت شروع دونده روى سينهٔ پاها ايستاده به‌طورى که زانو خم و بدن متمايل به جلو باشد. (تصوير بالا)          

ـ علامت در کنار خط جائى که دوندهٔ آورنده چوب امدادى نزديک مى‌شود قرار مى‌گيرد.         

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض غيرديدارى مرحله شتاب‌گيرى

دوندهٔ آورنده: نگهدارى حداکثر سرعت و دادن علامت به موقع براى تعويض چوب      

دوندهٔ گيرنده: استفاده از الگوى شتاب‌گيرى ثابت و حساب‌شده            

ـ شتاب‌گيرى و افزايش سرعت گيرندهٔ چوب امدادى بايد ثابت و حساب‌شده باشد.        

ـ وقتى‌که دونده‌ها به منطقهٔ تعويض چوب نزديک مى‌شوند، دوندهٔ آورنده چوب امدادى با يک علامت شفاهى که قبلاً تعيين‌شده است دونده گيرنده را براى گرفتن چوب امدادى آگاه مى‌کند.

ـ وقتى‌که دونده گيرنده دست خود را به عقب مى‌کشد و دوندهٔ آورنده چوب امدادى را به‌دست نفر گيرنده (برحسب نوع تکنيک تعويض چوب) مى‌رساند. (تصوير بالا)   

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض غيرديدارى مرحلهٔ تعويض

رد کردن مطمئن و سريع چوب امدادى   

ـ دوندهٔ آورنده بر دست دوندهٔ گيرنده، تمرکز مى‌کند.          

ـ دوندهٔ آورنده، چوب امدادى را در دست دوندهٔ گيرنده قرار مى‌دهد.            

ـ دوندهٔ گيرنده چوب را به محضِ تماس آن با دست مى‌گيرد.   

ـ هر دو دونده بايد در کنار خط خود در خلال تعويض چوب بايستند. (تصوير بالا)            

ـ دوندهٔ آورنده مى‌بايد در درون خط خود تا زمانى‌که کليه تعويض‌ها انجام شود قرار بگيرد.

تکنيک ديدارى تعويض چوب در دوهاى امدادى (۴۰۰ × ۴ متر)

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض ديدارى

تعويض کردن چوب امدادى با اطمينان کامل      

ـ دوندهٔ گيرندهٔ چوب امدادى از طرف داخلى پيست به‌طرف دونده آورنده برمى‌گردد و دست خود را براى دريافت چوب به‌طرف عقب دراز مى‌کند.        

ـ دوندهٔ گيرنده سرعت خود را با سرعت دوندهٔ آورنده چوب امدادى تنظيم مى‌کند.    

ـ دوندهٔ آورنده چوب امدادى را به‌طور عمودى در دست راست کشيده شدهٔ خود نگه داشته، آن را رد مى‌کند.  

ـ دوندهٔ گيرنده چوب امدادى را با دست چپ گرفته، بلافاصله آن را به‌ دست راست منتقل مى‌کند. (تصوير بالا)

قوانين دوهاى امدادى

طول مسافت دالان تعويض چوب در دوهاى امدادى ۱۰۰ × ۴ و ۴۰۰ × ۴ متر ۲۰ متر است که در دو ۱۰۰ × ۴ متر امدادى مسافت ۱۰ متر به‌عنوان منطقهٔ شتاب‌گيرى نيز در نظر گرفته شده است. با اين وجود تعويض چوب بايد تنها در داخل دالان ۲۰ مترى مجاز صورت بگيرد. هر دونده حتى پس از تعويض و عمل رد کردن چوب بايد در خط خود باقى بماند و چنانچه چوب امدادى به زمين بيفتد دونده‌اى که باعث افتادن آن شده بايد آن را از زمين برداشته به دويدن ادامه دهد.       

چوب امدادى معمولاً توخالى است و وزن آن نبايد بيش از ۵۰ گرم و طول آن بيش از ۳۰ سانتى‌متر باشد.   

در دو ۴۰۰ × ۴ متر امدادى دونده‌ها بايد دور اول را در خطوط خود بدوند. دومين دونده هم بايد دور دوم را تا عبور از اولين قوس در خط خود دويده سپس مى‌تواند خود را به لبه داخلى پيست رسانده به مسابقه ادامه دهد. دونده‌هاى سوم و چهارم در منطقه تعويض و به ترتيب رسيدن دونده‌هاى آورنده تيم خود در حل تعويض قرار مى‌گيرند.

تکنیک تعویض چوب امدادی

- ویژگی‌های تکنیکی تعویض غیردیداری تکنیک‌های رد کردن چوب امدادی تکنیک از پائین به بالا

- ویژگی‌های تکنیکی تعویض غیردیداری تکنیک‌های رد کردن چوب امدادی تکنیک از بالا به پائین

- ویژگی‌های تکنیکی تعویض غیردیداری محل تعویض

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض غيرديدارى تکنيک‌هاى رد کردن چوب امدادى تکنيک از پائين به بالا

 

رد کردن مطمئن و سريع چوب امدادى    

ـ وقتى‌که دونده‌ها به منطقهٔ تعويض (۲۰ متري) نزديک مى‌شوند، دوندهٔ آورنده چوب به دوندهٔ گيرنده علامت مى‌دهد که حرکت کرده چوب را با کشيدن دست به‌طرف عقب دريافت کند.           

ـ دست دونده‌هاى گيرنده در سطح ارتفاع لگن به‌طرف عقب کشيده مى‌شود.        

ـ دوندهٔ آورنده، چوب امدادى را از پائين به بالا آورده آن را در درون دست دوندهٔ گيرنده که انگشتان خود را باز کرده قرار مى‌دهد (تصوير بالا)      

ـ فاصله بين دو دونده بايد تقريباً يک متر يا کمتر باشد.     

ـ اين تکنيک رد کردن چوب امدادي، نسبتاً مطمئن است.

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض غيرديدارى تکنيک‌هاى رد کردن چوب امدادى تکنيک از بالا به پائين

رد کردن مطمئن و سريع چوب امدادى   

ـ وقتى‌که دونده به منطقهٔ تعويض (۲۰ متري) نزديک مى‌شود، دوندهٔ آورنده چوب امدادي، به دوندهٔ گيرنده علامت مى‌دهد که حرکت کرده، چوب را با کشيدن دست به‌طرف عقب دريافت کند.     

ـ دست دوندهٔ گيرنده در وضعيّت افقى به‌طرف عقب دراز مى‌شود. به‌طورى که کف دست به‌طرف بالا قرار مى‌گيرد.        

ـ دونده آورنده، چوب امدادى را از بالا به پائين آورده و آن را در درون دست دونده گيرنده که انگشتان خود را باز کرده قرار مى‌دهد. (تصوير بالا)     

ـ فاصلهٔ بين دو دونده بايد تقريباً يک متر يا کمتر باشد.  

ـ اين تکنيک تعويض را بيشتر ورزشکاران با تجربه مورد استفاده قرار مى‌دهد.        

ويژگى‌هاى تکنيکى تعويض غيرديدارى محل تعويض

تعويض کردن چوب امدادى در سرعت بهينه      

ـ دونده‌ها سرعت خود را در درون منطقهٔ ۳۰ مترى در يک سطح مشابه تنظيم مى‌کنند.     

ـ علامت درست و شتاب‌گيرى مناسبِ دوندهٔ گيرنده کليد موفقيت در مرحله تعويض است.        

ـ محل مطلوب و مناسب تعويض براى دوندگان مبتدى وسط منطقه ۲۰ مترى تعويض است. (تصوير بالا) ـ ورزشکاران با تجربه عمل تعويض را در يک‌سوم انتهائى منطقهٔ تعويض انجام مى‌دهند.

مراحل آموزش تعويض چوب در دوهاى امدادى

- آشنائی با تعویض دیداری

- تعویض چوب امدادی در سرعت بالا

- آزمون تعویض

- آشنائی با تعویض غیردیداری

- وضعیت شروع و توجه به علامت

- اجراء کامل تکنیک

آشنائى با تعويض ديدارى

- گروه ورزشکاران به‌طور تصادفى در داخل محوطه‌اى به ابعاد ۴۰×۴۰ متر حرکت مى‌کنند به‌طورى که براى هر دو نفر يک چوب امدادى در نظر گرفته شده است.   

ـ چوب‌هاى امدادى از جلو، پهلو، و عقب رد و بدل مى‌شوند.       

ـ اين تمرين را مى‌توان به‌صورت دو نفره انجام داد، با اين‌کار تعويض ديدارى در درون منطقهٔ ۲۰ مترى تمرين مى‌شود.      

هدف:

آشنا کردن تعويض ديدارى چوب امدادى


آشنائى با تعويض غيرديدارى

ـ اين تمرين را در گروه‌هاى دو نفره انجام دهيد. ورزشکاران به نوبت هم چوب امدادى را مى‌گيرند و هم آن را رد مى‌کنند.

ـ اين تمرين را از حالت راه رفتن ساده به دويدن آهسته و سپس به‌تدريج به دويدن سريع و تعويض چوب تغيير دهيد.            

ـ اين تمرين را در گروه‌هاى ۴ نفره با رد کردن چوب از راست به چپ به راست، و به چپ انجام دهيد.

هدف:

آشنا کردن تعويض غيرديدارى چوب امدادى     

تعويض چوب امدادى در سرعت بالا

ـ در گروه‌هاى دو نفره تمرين شود.        

ـ عمل تعويض چوب را در سرعت متوسط تا سرعت زياد در يک مسير ۷۰ ـ ۵۰ مترى انجام دهيد   

ـ هر دو تکنيک تعويض چوب از بالا به پائين و از پائين به بالا را تمرين کنيد.        

هدف:

انطباق و سازگار کردن تکنيک تعويض چوب امدادى با سطوح سرعتى بيشتر.

مراحل آموزش تعويض چوب در دوهاى امدادى(۲)

وضعيت شروع و توجه به علامت

ـ وضعيّت‌هاى شروع مختلف را به‌کار ببريد (بدون تماس دست‌ها با زمين، تماس يک دست با زمين، و يا تماس هر دو دست با زمين). (تصوير زير)      

ـ علامت معمولاً بايد در حدود ۵ تا ۱۰ مترى خط شروع منطقهٔ تعويض قرار داده شود.    

هدف:

آشنا کردن ورزشکاران با نقاط کليدى تعويض چوب امدادى به‌طور پايدار.           


آزمون تعويض

ـ سرعت چوب امدادي: اندازه‌گيرى زمانى‌که نياز است تا در خلال مبادله، چوب امدادى از نقطه A به نقطه B منتقل شود. (تصوير زير)     

مسابقه دو نفره:        

گروه‌هاى دو نفرهٔ قوى‌تر خطوط خارجى پيست را مورد استفاده قرار دهند.         

هدف:

منطبق کردن تکنيک تعويض با شرايط مسابقه     

اجراء کامل تکنيک

ـ تمرين‌هاى تعويض چوب امدادى را در سرعت‌ها و خطوط مختلف (داخلى و خارجي) انجام دهيد. اين تمرين‌ها را با حضور تيم‌هاى رقيب يا به‌صورت انفرادى نيز انجام دهيد. (تصوير زير)     

ـ مسافت‌هاى کوتاه‌تر مانند ۵۰×۴ و ۷۵×۴ را براى تعويض چوب امدادى به‌کار بريد.         


هدف:

تمرين کردن مراحل کامل تکنيک‌هاى تعويض چوب تحت‌ شرايط مختلف.

دوهاى با مانع

- ۱۰۰ متر با مانع زنان

- قوانین دوهای با مانع

- دو ۴۰۰ متر با مانع

- مراحل آموزش دوهای با مانع

- ویژگی‌های تکنیکی

دوهاى با مانع به سه دسته تقسيم مى‌شوند:           

۱. دوهاى با مانع بلند که شامل ۱۱۰ متر با مانع مردان و ۱۰۰ متر با مانع زنان است.  

۲. دوهاى با مانع کوتاه که شامل ۴۰۰ متر با مانع مردان و زنان است.         

۳. در ۳۰۰۰ متر با مانع مردان      

در اين بخش تکنيک، تمرين‌ها، و قوانين مربوط به دوهاى ۱۱۰، ۱۰۰ و ۴۰۰ متر با مانع مردان و زنان مورد بحث قرار خواهد گرفت.

۱۰۰ متر با مانع زنان

تکنيک در ۱۰۰ متر با مانع بانوان اصولاً شبيه تکنيک دو ۱۱۰ متر با مانع مردان است با اين تفاوت که به‌خاطر کوتاه‌تر بودن موانع زنان نياز به زمان و مسافت کمترى براى عبور از روى موانع دارند. حرکات دونده‌هاى ۱۰۰ متر با مانع زنان تقريباً نزديک به دونده‌هاى سرعت است و بنابراين در مقايسه با دوندگان ۱۱۰ متر با مانع مردان نياز کمترى به خم کردن بدن و بالا آوردن زيادى پاى راهنما به‌طرف بالا در لحظه کندن از زمين دارند. از اين‌رو، مى‌توانند پاى عقب را با ارتفاع پائين‌ترى از روى مانع عبور دهند. حرکت دست‌هاى اين دوندگان بسيار نزديک به حرکت دوندگان سرعت است.

قوانين دوهاى با مانع

تعداد مانع‌ها در دوهاى ۱۰۰ متر، ۱۱۰ متر و ۴۰۰ متر با مانع ۱۰ عدد در هر خط است. در ۱۰۰ متر با مانع زنان فاصله‌ٔ خط شروع تا اولين مانع ۱۳ متر و فاصلهٔ بين موانع ۵/۸ متر و فاصلهٔ آخرين مانع تا خط پايان ۵/۱۰ متر، و ارتفاع موانع ۸۴ سانتى‌متر است. در ۴۰۰ متر با مانع زنان فاصلهٔ خط شروع تا اولين مانع ۴۵ متر و فاصله بين موانع ۳۵ متر و فاصلهٔ آخرين مانع تا خط پايان ۴۰ متر و ارتفاع موانع ۲/۷۶ سانتى‌متر است.  

در ۱۱۰ متر با مانع مردان فاصلهٔ خط شروع تا اولين مانع ۷۲/۱۳ متر، و فاصلهٔ بين موانع ۱۴/۹ متر و فاصلهٔ آخرين مانع تا خط پايان ۰۲/۱۴ متر و ارتفاع موانع ۷/۱۰۶ سانتى‌متر است. در دو ۴۰۰ متر با مانع مردان فاصلهٔ خط شروع تا اولين مانع ۴۵ متر و فاصلهٔ بين موانع ۳۵ متر و فاصلهٔ آخرين مانع تا خط پايان ۴۰ متر و ارتفاع موانع ۴/۹۱ سانتى‌متر است.     

انداختن عمدى مانع‌ها با دست و يا پا و يا عبور دادن پا و يا کف يا از طرفين مانع خط محسوب مى‌شود و باعث محروميت دونده‌ها از مسابقه مى‌گردد.

دو ۴۰۰ متر با مانع

در دو ۴۰۰ متر با مانع در مقايسه با دو ۱۱۰ متر يا ۱۰۰ متر با مانع تکنيک عبور از روى موانع به لحاظ مصرف انرژي، اقتصادى‌تر است و حرکات روى مانع از شدت کمترى برخوردار هستند. خم شدن بدن در مرحله عبور از مانع کمتر است و طبيعتاً مسير پرواز پائين‌تر خواهد بود و دوندگان ۴۰۰ متر مانع راحتى بيشترى در مرحله عبور از مانع احساس مى‌کنند. براى تنظيم گام‌ها توصيه مى‌شود که دوندگان در مرحله عبور از مانع از پاى چپ به‌عنوان پاى راهنما استفاده کنند زيرا اين امر تعادل بهترى را در طى کردن قوس‌ها براى ورزشکار ايجاد مى‌کند و به او اجازه مى‌دهد تا نزديک لبهٔ داخلى خط خود بدود و انجام اين‌کار خطر ارتکاب خط به‌وسيلهٔ پاى عقب را کاهش مى‌دهد. به هر حال به دوندگان مبتدى توصيه مى‌شود که از هر دو پا به‌عنوان پاى راهنما استفاده کنند.    

آهنگ و طول گام در دو ۴۰۰ متر با مانع بسيار مهم است و معمولاً بايد ۲۱ تا ۲۲ گام تا اولين مانع و ۱۳ تا ۱۵ گام بين موانع ديگر، برداشته شود. گاهى شرايط مسابقه و شرايط آمادگى ورزشکار ايجاب مى‌کند که از تعداد گام زوج يعنى به‌جاى ۱۳ گام از ۱۴ گام و به‌جاى ۱۵ گام از ۱۶ گام براى طى کردن فاصله بين موانع استفاده کند و اين در صورتى است که دونده بتواند با هر دو پا عمل کندن از زمين را انجام دهد.